wtorek, 17 kwietnia 2018

O finansach... w bibliotece - MBP im. Papuszy w Żaganiu

     Biblioteka przystąpiła do 5. edycji ogólnokrajowego projektu O finansach… w bibliotece organizowanego przez Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego, a realizowanego przez biblioteki. Jesteśmy jedną z pierwszych bibliotek z miast powyżej 20 tysięcy mieszkańców, które dopiero od tego roku mogą brać udział w programie. Przedsięwzięcie dotuje Narodowy Bank Polski.
     Celem projektu jest edukacja finansowa osób głównie po 50. roku życia zamieszkałych w małych miejscowościach w całej Polsce. Podczas spotkań organizowanych i prowadzonych przez odpowiednio przeszkolonych bibliotekarzy, uczestnicy dowiadują się, jak obsłużyć elektroniczne konto w banku, w jaki sposób sprawdzić oprocentowanie kredytu, czy też jak robić zakupy przez Internet. Problemy z zakupami? Jakie są prawa konsumenta i gdzie szukać pomocy? Jakie są zasady bezpiecznego inwestowania? Jak bezpiecznie korzystać z bankomatu? Jak wybrać najkorzystniejszą ofertę bankową lub polisę ubezpieczeniową? Czy wysokość stóp procentowych ma wpływ na nasz budżet domowy? To po prostu WARTO WIEDZIEĆ.

     Zapraszamy do udziału w cyklu szkoleń. Ilość miejsc ograniczona J



wtorek, 27 marca 2018

Leszek Frey-Witkowski. Wystawa ekslibrisów

    Leszek Frey-Witkowski, urodził się w roku 1949 w Kończewie w powiecie słupskim. Mieszkał w Ustce, Lubsku, Ochli, Zielonej Górze, a od roku 1972 mieszka już na stałe w Świebodzinie. Swoją przygodę ze sztuką rozpoczął w Zielonej Górze. Jego mentorem i mistrzem był artysta plastyk Hilary Gwizdała oraz Marian Szpakowski, z którym współpracował w Wojewódzkim Domu Kultury. Jest absolwentem Zaocznego Studium Bibliotekarskiego w Warszawie, Pomaturalnym Studium Pedagogicznym w Instytucie Kształcenia Nauczycieli Plastyki w Zielonej Górze, Podyplomowego Studium w Oddziale Centrum Doskonalenia Nauczycieli Plastyki w Legnicy. Obecnie jest emerytowanym nauczycielem, ale praca z młodzieżą jest ogromną pasją, co zapewniło mu sukcesy i uznanie.
     Leszek Frey-Witkowski z pasją tworzy też grafikę i poezję. Na formę graficznej wypowiedzi artystycznej szczególnie upodobał sobie ekslibris. Księgoznaki tworzy od roku 1979, początkowo jako rysunki powielane, w technice cynkotypii, offsetu, a obecnie również z zastosowaniem techniki komputerowej. W roku 1990 połączył te dwie sztuki i wydał cykl tek ekslibrisowo-poetyckich, w których swoje ekslibrisy wzbogaca dołączonymi wierszami swoimi lub innych autorów. Za tą formę popularyzowania grafiki i poezji otrzymał w roku 1994 wyróżnienie na I Krakowskim Biennale Ekslibrisu Polskiego.
     Artysta swoich księgoznaków nie numeruje ani nie gromadzi, stąd też nie wie, ile ich tak naprawdę wykonał. Wiele z nich to unikaty w jednym tylko egzemplarzu oddane zostały osobie, której były dedykowane. Jego maleńkie dzieła sztuki znajdują się w prestiżowych zbiorach osób prywatnych, kolekcjach instytucjonalnych m. in. w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie.
Grafiki Leszka Frey-Witkowskiego znane są w Europie i na świecie. Biorą udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych organizowanych w różnych krajach.

     Biblioteka również została obdarowana grafikami wykonanymi przez pana Leszka Frey-Witkowskiego, za które serdecznie dziękujemy :-)

     Wszystkie prezentowane na wystawie ekslibrisy pochodzą ze zbiorów żagańskiego plastyka, edukatora sztuki i kolekcjonera Gustawa Lisa. Księgoznaki można oglądać do końca kwietnia w holu przed wejściem do Oddziału dla Dorosłych.  Zapraszamy :-)
     

1983

1986

1990

2004



2012

2016





poniedziałek, 26 marca 2018

Tańcząc z wrogiem Paula Glaser'a w DKK dla dorosłych



     Na marcowym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki (22.03.2018r.) zagościła powieść, a właściwie dokument biograficzny poświęcony żydowskiej holenderskiej tancerce Rosie Glaser, której miłość do tańca i muzyki, a także wrodzona przedsiębiorczość i pewna zuchwałość  pomogły przetrwać Holokaust. Zachowane pamiętniki, zdjęcia i korespondencja  Rosie pozwoliły jej bratankowi, Paulowi Glaserowi odkryć tajemnice z przeszłości jego rodziny, tak skrzętnie skrywanej przez własnego ojca, a dotyczące nieznanych krewnych i żydowskich korzeni, jakie ich łączyły.  Chociaż z powodu rodzinnego konfliktu udało mu się z ciotką porozmawiać zaledwie dwa razy za jej życia, to krok po kroku od samego dzieciństwa przedstawia jej losy przed wojną, w czasie jej trwania i po wojnie, aby lepiej poznać i zrozumieć przyczyny jej postępowania.
     Losy Rosie były niezwykłe nie tylko przez to, że przeżyła wojenny koszmar, ale także przez to, jak udało jej się tego dokonać w tak bolesnych i zarazem tragicznych czasach. Czasami każda najdrobniejsza umiejętność decydowała o życiu lub śmierci i stawała się przepustką do upragnionej wolności. Jednakże jej zażyłość i swoboda obcowania z  Niemcami narażała Rosie na obmowę i krytykę ze strony rodaków i współwięźniarek. Wielu z nich wyparło się pokrewieństwa z nią, nawet jej rodzony brat Jan, zerwał niewiele wcześniej nawiązane kontakty. Z psychologicznego punktu widzenia możemy uznać, że nie było w tym nic dziwnego, bo sami nie wiemy, jak wyglądałoby nasze zachowanie. Ludzie przebywający w obozie koncentracyjnym nie zastanawiali się nad takimi kwestiami, jak etyka, czy moralność, liczył się natomiast każdy przeżyty dzień i zdobyta kromka chleba. Temat znaczenia dobra czy zła w sytuacji zagrożenia nie odnosi się tylko do zachowań obozowych jeńców, ale także do postępowania i odpowiedzialności poszczególnych narodów dotkniętych działaniami wojennymi. W zapiskach Rosie wiele miejsca poświęca zachowaniu i krytyce  swych rodaków Holendrów, którzy zdradzili nie tylko prawdę o jej pochodzeniu, ale także bez żadnych oporów przystali na współpracę z nazistami i na nowy porządek, jaki wprowadzili w ich kraju. Główna bohaterka powieści uznaje takie zachowanie władz, jako zdradę stanu, tym bardziej, że po zakończeniu wojny państwo holenderskie przywłaszczyło sobie całe mienie żydowskie jako własne, nakazując płacić im wraz z odsetkami nieuregulowany z wiadomych przyczyn podatek. Po tym fakcie kobieta postanawia na zawsze opuścić swoją ojczyznę i zamieszkuje tuż po wyzwoleniu w gościnnej Szwecji, która zapewniła jej godne warunki egzystencjalne i zdrowotne.  
     Paul  Glaser przybliżając czytelnikom historię życia  ciotki Rosie Glaser pozwala  zapoznać się z mało znanymi faktami historycznymi z okresy II wojny światowej, a dotyczącymi działań wojennych na terenie Holandii, które w naszej świadomości są odmienne od tych, które podają podręczniki historii.
     Książka pod każdym względem bardzo podobała się Klubowiczkom może się spodobać wszystkim czytelnikom zainteresowanym literaturą obozową, kwestią żydowską, jak również miłośnikom historii i dobrej prozy.
     Serdecznie polecamy ☺
     Elżbieta Buganik

                                                                                                                                            




          


czwartek, 15 marca 2018

Spotkanie autorskie z Eugeniuszem Kurzawą



     21 marca UNESCO w 1999 roku ustanowiło jako Światowy Dzień Poezji. Celem obchodów tego dnia jest promowanie czytania, pisania, publikowania i nauczania poezji oraz wspieranie ruchów poetyckich na świecie, w kraju i regionie. 
     Z tej okazji,  Biblioteka zaprosiła poetę Krzysztofa Kurzawę z Wilkanowa k. Zielonej Góry. 
     Wtorkowe spotkanie autorskie z Eugeniuszem Kurzawą okazało się ciekawą lekcją z zakresu zielonogórskiego życia literackiego. Pan Kurzawa, jako nie tylko poeta, ale i redaktor wielu książek i wydawnictw, dziennikarz, prasoznawca i prezes Związku Literatów Polskich Oddział Zielona Góra mówił nie tylko o sobie.  Prezentując redagowane przez siebie książki innych literatów przybliżył nam zasłużone na tym polu postaci m. in. Andrzeja Krzysztofa Waśkiewicza, Eugenii Pawłowskiej "Snobki", wspomniał Janusza Koniusza i parę innych osób. Poznaliśmy również postać wybitnego artysty, ilustratora wszystkich tomików poetyckich pana Kurzawy, Andrzeja Strumiłło
     Było kameralnie, ale naprawdę fajnie. Kto nie był ten stracił.
     Dziękujemy panu Eugeniuszowi Kurzawie, którego w naszych progach gościliśmy pierwszy raz, za spotkanie z nami, a wszystkim obecnym za przybycie :-)








(Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Światowy_Dzień_Poezji )

czwartek, 1 marca 2018

Komendant obozu i jego zastępca. Administracja i niemiecki personel Stalagu Luft 3. - Spotkanie z Markiem Łazarzem, Dyrektorem Muzeum Obozów Jenieckich w Żaganiu

     W historii naszego miasta wciąż odkrywane są nowe fakty. We wtorek, 27 lutego, mieliśmy okazję poznać interesujące szczegóły z życia obozu jenieckiego Stalag Luft 3. Tym razem z innej strony, niemieckiej. O komendancie obozu, jego zastępcy i niemieckim personelu oraz pracy cenzorek poczty opowiadał pan Marek Łazarz, Dyrektor Muzeum Obozów Jenieckich. 

     Prelekcja wzbogacona była prezentacją multimedialną z fotografiami poszczególnych osób, samych jak i z innymi, w tym również z jeńcami obozu. Zdjęcia podarowane zostały Muzeum Obozów Jenieckich  przez potomków przedstawianych osób oraz przez j żyjących pracowników administracji obozowej np. cenzorkę liczącą sobie 95 lat. Niektóre zostały wykonane jeszcze w obozie, inne tuż lub długo po wojnie przy okazji zjazdów okolicznościowych. 




     Spotkanie było niezwykle interesujące, tym bardziej, że opowiadał o tych ludziach wielki pasjonat i znawca tematu. Pan Łazarz wspomniał jednak, że osobą, która nawiązała kontakt z wnukiem komendanta obozu Stalag Luft 3 oraz pozyskała od niego różne materiały był pan Marian Ryszard Świątek, regionalista i działacz społeczny.

     W 17 lutego 1945 r. odbyły się zacięte walki o Żagań. Dla uczczenia rocznic tych walk, w lutym od kilku lat organizujemy spotkania dotyczące historii Żagania, szczególnie tej przedwojennej, wojennej i powojennej. W tym roku przypada 73. rocznica zwycięskich bojów o nasze miasto i okolice i z tej właśnie okazji odbyło się to spotkanie, lekcja historii poparta nowymi, nieznanymi do tej pory faktami.

     Dziękujemy panu Markowi Łazarzowi za współpracę i zaangażowanie, panu Janowi Mazurowi za utrwalenie spotkania na zdjęciach i filmach, a wszystkim przybyłym za to, że chęć poznawania wciąż nowych szczegółów z historii Żagania była silniejsza niż strach przed wciąż dokuczliwym mrozem :-)



     Na temat komendanta i innych osób z administracji obozowej i samym obozie, a właściwie obozach jenieckich w przedwojennym Żaganiu oraz Wielkiej Ucieczce  można przeczytać w „Zeszytach Żagańskich” dostępnych w Bibliotece oraz w innych publikacjach. Zapraszam do Czytelni Ogólnej :-)

Artykuły bezpośrednio związane z tematem spotkania:

1.   Marian Ryszard Świątek, Komendant obozu Stalag Luft III,  „Zeszyty Żagańskie” nr 4, s. 35
2.   Gertrud Koppenhöfer, Wspomnienia cenzorki poczty jenieckiej Stalagu Luft 3 (tłum. z ang. Marek Łazarz), „Zeszyty Żagańskie” nr 13, s. 58
3.   Marek Łazarz, Gustav Simoleit – wspomnienia zastępcy komendanta Stalagu Luft 3, „Zeszyty Żagańskie” nr 15, s. 53

(Autorem zdjęcia w lewym górnym rogu jest Jan Mazur)

środa, 28 lutego 2018

Ruiny przeszłości Chrisa Bohjalian’a w DKK dla dorosłych



     Powieści nawiązujące do drugiej wojny światowej cieszą się dużym powodzeniem u czytelników. Ponad 70 lat po wojnie, wszystko co z nią związane wciąż wywołuje wiele emocji. My też takie książki czytamy. Na spotkanie 22 lutego do dyskusji przygotowałyśmy książkę Ruiny przeszłości Chrisa Bohjalian’a. Książkę ciekawą o tyle, że poznajemy z niej wojenne przeżycia rodziny włoskiej, nie polskiej oraz drugą wojnę światową w Italii.
     Akcja powieści toczy się zarówno w roku 1955 jak i podczas wojny w latach 1943-1944 na terenie posiadłości arystokratycznego rodu Rosatich, którego członkom wydaje się, że pustosząca całą Europę wojna nie przekroczy murów ich wiekowej rezydencji. Ale do czasu. W pewnym momencie dwóch żołnierzy, Włoch i Niemiec, postanawiają obejrzeć znajdujący się na ich terenie cmentarz Etrusków. Korzystają z gościnności gospodarzy coraz śmielej jej nadużywając. To doprowadziło do dramatycznych wydarzeń. Do tego, co wydarzyło się podczas wojny w rodzinie Rosatich wiedzie śledztwo w sprawie makabrycznych zbrodni na członkach tego rodu prowadzone w roku 1955 przez młodą policjantkę Serafinę. Już wojenne losy Rosatich były bardzo dramatyczne i nagle kilkanaście lat później następuje jakby ciąg dalszy.
     Wydarzenia współczesne i wojenne opowiadane naprzemiennie przeplatane są dodatkowo przemyśleniami okrutnego, psychopatycznego wręcz mordercy. Taka konstrukcja książki pozwala na zorientowanie się w kolejności wydarzeń, a jednocześnie nie pozwala oderwać się od niej. Budzi potrzebę dalszego czytania by jak najszybciej dowiedzieć się czym kierował się morderca, jakie były motywy dokonywanych przez niego morderstw.
Książka jest niesamowicie ciekawa i wciągająca. Porusza ponadto problem dodatkowego okrucieństwa. Można przecież zabić np. strzałem, nożem, ale wycinanie serca wskazuje na szczególne wypaczenie umysłu mordercy. Powieść pokazuje ponadto do czego doprowadza wojna, jakich zmian może dokonać w umysłach niektórych ludzi, jakie złe instynkty potrafi z nich uwolnić. Okrucieństwo wojny, nie w skali ilości zabitych żołnierzy, wymordowanej podczas wojskowych czy partyzanckich działań wojennych ale w skali małych społeczności, rodzin, poszczególnych jednostek. Spustoszenia jakich dokonuje nie w krajach, narodach, architekturze, krajobrazie, zniszczonych zabytkach, ale te, które zachodzą w pojedynczych umysłach. To jest temat do dyskusji na podstawie tek książki. Właściwie temat rzeka, bowiem sięga do przykładów z innej literatury, filmów, wydarzeń znanych z opowiadań świadków.
     Bardzo dobra książka. Wszystkie panie z Klubu stwierdziły, że chyba najbardziej wciągająca spośród do tej pory przeczytanych. Jak najbardziej polecamy. Jest w niej wszystko: wojna ze swoim okrucieństwem, kryminał, portret psychologiczny, miłość i zemsta.




             
  

czwartek, 15 lutego 2018

Ekslibrisy Małgorzaty Wyki ze zbiorów Gustawa Lisa

Jeszcze tylko do końca lutego można oglądać w Galerii Eksribrisu księgoznaki Małgorzaty Wyki ze zbiorów żagańskiego plastyka, organizatora wystaw i kolekcjonera małej grafiki Gustawa Lisa.

Małgorzata Wyka
Studiowała w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa i Grafiki. Dyplom uzyskała w Pracowni Miedziorytu oraz Pracowni Grafiki Książki. Swoją działalność artystyczną uprawiała w zakresie malarstwa, grafiki, fotografii. Współpracowała z wydawnictwami projektując szatę graficzną książek.
Jako nauczyciel akademicki pracowała najpierw w Akademii Sztuk Pięknych następnie na Wydziale Grafiki U. P. w Krakowie. Brała udział w wielu wystawach malarstwa i grafiki zarówno w kraju jak i za granicą, otrzymując za swoją działalność nagrody. Prace swoje eksponowała również na wielu wystawach indywidualnych.

Obecnie swoją działalność artystyczną skoncentrowała na małych formach graficznych jakimi są ekslibrisy kierujące się specyficznymi wymaganiami.

op. 211, 2013

op. 448, 2015

op.210, 2013

op. 567, 2016