środa, 12 czerwca 2019

Światowy Dzień Dziergania w Miejscach Publicznych 2019 w Żaganiu


W sobotę, 08.06.2019 r. Miejska Biblioteka Publiczna im. Papuszy w Żaganiu uczestniczyła w Światowym Dniu Dziergania w Miejscach Publicznych -  największym wydarzeniu rękodzielniczym na świecie. 

Uczestniczyły w nim panie z istniejącego od kilku lat przy Bibliotece  Klubu Rękodzieła „Dzierganki”. Spotkanie odbyło się na dziedzińcu Pałacu Książęcego, a pogoda dopisała i sprzyjała tej formie wypoczynku. 



W wydarzeniu brali udział również mieszkańcy miasta, którzy co jakiś czas dołączali do grupy. Przychodziły osoby zainteresowane dzierganiem, jedne zatrzymywały się na dłużej i podejmowały naukę szydełkowania,  inne przychodziły porozmawiać o tym, czym same się zajmują, opowiadały o swoich pracach, oglądały wyroby pań z Klubu, przeglądały też poświęcone robótkom ręcznym prenumerowane przez Bibliotekę czasopisma. 



Atmosfera spotkania, połączona ze słodkim poczęstunkiem sprzyjała relaksowi, nawiązywaniu nowych kontaktów z innymi miłośnikami włóczki, nici, szydełka i drutów oraz wymianie doświadczeń i pomysłów, a także popularyzacji zajęcia, którego wykonywanie przynosi wiele korzyści zdrowotnych.

                                                                                                            Elżbieta Buganik



      Dzierganie a zdrowie:


1)   Relaksuje – obniża poziom stresu, tętno i ciśnienie, wycisza, uspokaja psychicznie, zmniejsza napięcie nerwowe.

2)   Poprawia sprawność i zręczność manualną dłoni, zmniejsza sztywność stawów palców.

3)   Wspomaga zdolność koncentracji i zapamiętywania.

4)   Utrzymuje w dobrej kondycji mózg i jego funkcje poznawcze, zachowuje bystrość umysłu, zwłaszcza u seniorów.

5)   Ogranicza potrzebę ciągłego podjadania.

6)   Odwraca uwagę od przewlekłego bólu i życiowych zmartwień.

7)   Daje satysfakcję z osiągnięcia efektu końcowego, z samodzielnego tworzenia, niesie przyjemność z obdarowania kogoś własnym rękodziełem.

8)   Wpływa na wzrost pewności siebie, poprawia samoocenę i podnosi poczucie własnej wartości.

9)   Inspiruje do tworzenia czegoś wyjątkowego i niepowtarzalnego, pobudza logiczne myślenie i kreatywność w zakresie tworzenia własnych wzorów.

10) Ogranicza palenie.

11) Pomaga w zawieraniu i utrzymywaniu nowych znajomości.

12) Sprzyja pożytecznemu spędzaniu czasu, łączeniu przyjemności dziergania z oglądaniem ulubionego filmu lub słuchaniem audiobooków.

Klub Rękodzieła "Dzierganki" istnieje w Bibliotece od kilku lat i spotyka się w każdy poniedziałek od godz. 13.00 do 15.00. Od ubiegłego roku również w wakacje :-) Zapraszamy do wspólnego spędzania czasu z nami, "Dziergankami" ze sztuką rękodzieła :-)



Nie dajmy się upałom!


piątek, 7 czerwca 2019

Promocja śpiewnika Na lubuskiej ziemi


W środę, 5 czerwca 2019 r. mieliśmy przyjemność promować trzeci już śpiewnik Stanisławy Szczepanik Na lubuskiej ziemi. Śpiewnik zespołu Pod Różą.

Pierwszy, W piosence serca wiele, ukazał się w roku 2011. W roku 2014 pani Stanisława opublikowała drugi, Co mi w sercu gra. Muzykę do piosenek w pierwszym i drugim śpiewniku skomponował Włodzimierz Czernisz ze Szprotawy. W promowanym już trzecim, znajdują się piosenki z muzyką nie tylko Włodzimierza Czernisza, ale też Roberta Wiśniowskiego z Żagania oraz samej autorki tekstów, Stanisławy Szczepanik.



Przybyłych ciepłymi słowami powitała Dyrektor Biblioteki, pani Magdalena Śliwak i oddała głos prowadzącemu. Moderatorem spotkania był Donat Linkowski dziennikarz z Radia Zachód, który przez wiele lat prowadził audycje muzyczne związane z muzyką ludową „Donata swojskie klimaty” i „Ziemia i pieśń”. Opowiedział o swoim pierwszym spotkaniu z zespołem Pod Różą oraz wykonywanymi przez grupę nowymi, nieznanymi mu piosenkami. Omówił twórczość pani Stanisławy, zaangażowanie i zasługi pana Włodzimierza dla rozwoju i działalności szprotawskich zespołów ludowych. Podkreślił, że pani Stanisława zapoczątkowała powstawanie kolejnych śpiewników z nowymi, współczesnymi tekstami ludowymi, najczęściej śpiewanymi przez zespoły, do których należą ich autorzy.



Bibliotekarka przypomniała, że pani Stanisława Szczepanik w gościnnych progach Biblioteki różne formy swojej twórczości, najczęściej razem z zespołem Pod Różą, prezentuje od roku 2011 i że jest to już 14 raz i przy okazji zaprosiła na 15 – jesienią J


Podczas promocji swojego trzeciego śpiewnika pani Stanisława dała się poznać już nie tylko jako poetka i autorka tekstów piosenek, ale również jako kompozytorka muzyki do nich.
Piosenki stare i nowe zaśpiewał oczywiście żagański zespół Pod Różą, którego pani Stanisława jest kierowniczką, oficjalnie od roku 2003, choć grupa istnieje od 1995 i za rok świętować będzie Jubileusz 25-lecia działalności. To jedyny w Żaganiu zespół śpiewaczy z tak długim stażem i tradycją oraz jeden z nielicznych w lubuskiem, który na dzień dzisiejszy wykonuje głównie utwory nowe, współcześnie powstające i tworzone przez członków zespołu.


W promocji uczestniczyli przedstawicie władz miejskich: Burmistrz Miasta, Andrzej Katarzyniec, przewodniczący Rady Miasta Adam Matwijów oraz Starostwa Powiatowego: Naczelnik Wydziału Oświaty, Kultury, Kultury Fizycznej i Turystyki, Michał Cisek i Agnieszka Pawełczak.


Na koniec były oczywiście kwiaty, gratulacje i słowa uznania. Wieczór zakończył się słodkim poczęstunkiem, a zdjęcia i nagrania wykonał pan Jan Mazur.

Wszystkim pięknie dziękujemy za spędzenie z nami tego uroczego wieczoru.

Więcej o autorce śpiewnika: TUTAJ  ;  TUTAJ  i  TUTAJ

poniedziałek, 20 maja 2019

Wernisaż wystawy rodzinnej Przez trzy pokolenia ze sztuką

15 maja to Międzynarodowy Dzień Rodzin oraz Święto Polskiej Muzyki i Plastyki, a u nas w tym dniu odbył się wernisaż wystawy rodzinnej Przez trzy pokolenia ze sztuką prezentującej dorobek artystyczny rodziny Olejarzów: Aleksandra Olejarz – rysunek i grafika, Maria Teresa Olejarz – malarstwo, Wojciech Olejarz – fotografia.



W marcu otwieraliśmy wystawę małżeńską państwa Anny i Jarosława Szczepaniaków, a dzisiaj zaczynamy wystawę rodzinną. Chyba nieczęsto zdarza się by w jednej ekspozycji prezentowały swoje prace aż trzy pokolenia połączone więzami krwi i uprawiające tą samą dziedzinę sztuk pięknych. U nas takie wydarzenie ma miejsce po raz pierwszy i mamy nadzieję, że nie ostatni.


Reprezentujących władze miasta: zastępcę burmistrza, pana Sebastiana Kuleszę oraz przewodniczącego Rady Miasta, pana Adama Matwijowa, wszystkich przybyłych uczestników spotkania, artystów: panią Marię Teresę Olejarz, którą dobrze już znamy, syna pani Marii Teresy, Wojciecha Olejarza, którego dopiero na dobre poznajemy i najmłodszą i dumę obojga, Aleksandrę Olejarz oraz Martynę Jaworską, solistkę chóru Octava powitała pani Dyrektor Biblioteki Magdalena Śliwak.


Następnie bibliotekarka prowadząca spotkanie przedstawiła po kolei biogramy artystyczne naszych gości zaczynając od pani Marii Teresy, następnie syna Wojciecha. Przy pani Aleksandrze zatrzymaliśmy się nieco dłużej, bowiem pani Ola nie tylko rysuje, ale też próbuje swoich sił w poezji i prozie, choć jeszcze niepublikowanej. Chętnie odpowiadała na pytania i przeczytała fragmenty swojej twórczości literackiej.



Było naprawdę rodzinnie, plastycznie i słonecznie wbrew paskudnej aurze na zewnątrz. I była też muzyka (a jakżeby inaczej) w wykonaniu Martyny Jaworskiej, solistki żagańskiego chóru Octava. Wszyscy artyści otrzymali brawa, kwiaty i mnóstwo słów uznania dla swojej twórczości.



Na koniec prowadząca spotkanie poinformowała wszystkich o tym, że tym wydarzeniem zakończyliśmy obchody XVI edycji Tygodnia Bibliotek. Przypomniała jakie towarzyszyło mu hasło i wyjaśniła co się za nim kryje. Nadmieniła, że biblioteka, w tym również nasza, to nie tylko zbiory, spotkania i imprezy kulturalne czy edukacyjne, że biblioteka to również ludzie. Garstka bibliotekarzy i rzesze użytkowników. Bibliotekarze dwoją się i troją pracując dla tych wszystkich, którzy na ich działania i inicjatywy odpowiadają i ku ich radości korzystają. Pani Dyrektor Magdalena Śliwak otrzymała podziękowania i kwiaty za czuwanie nad całością i sprawne zarządzanie Biblioteką, by mogła wychodzić naprzeciw oczekiwaniom społeczności miasta. Na ręce pani Dyrektor złożono również podziękowania i wyrazy szacunku dla wszystkich, którzy z Biblioteką współpracują, dla tych, którzy darzą nas zaufaniem i powierzają nam promowanie i przedstawianie swojego dorobku artystycznego czy literackiego oraz dla tych, którzy tak licznie na nasze spotkania przybywają. Dziękujemy, że jesteście z nami i że możemy być dla Was.



No nie lubi nas pogoda (znowu było zimno i padało), ale lubią nas Ludzie i to jest najpiękniejsze :-) To był bardzo sympatyczny wieczór :-)

piątek, 17 maja 2019

Przez trzy pokolenia ze sztuką. Wystawa rodzinna


W Holu Pałacu Książęcego przed Biblioteką oraz w Czytelni Ogólnej do końca czerwca 2019 r. trwa wystawa rodzinnej twórczości artystycznej Przez trzy pokolenia ze sztuką. Aleksandra Olejarz – rysunek i grafika, Maria Teresa Olejarz – malarstwo, Wojciech Olejarz – fotografia. 

Artyści są spokrewnieni, ale pomimo tak bliskich więzi uprawiane przez nich style zasadniczo różnią się od siebie. Pani Maria Teresa maluje na papierze i na płótnie farbami olejnymi, akrylowymi i akwarelowymi. Pan Wojciech skupia się na fotografii, natomiast pani Ola oddaje się głównie rysunkowi i grafice stosując różne media: cienkopisy, kredki, ołówek, mazaki, tusz. Wykorzystuje do tego różne podkłady.

Mimo zawartej gdzieś w genach miłości do sztuki, mimo wpływów starszych członków rodziny na młodszych w rozwoju uzdolnień i predyspozycji, wszystkie te talenty podążają w innym kierunku, choć wszyscy uprawiają ten sam dział sztuki pięknej – plastykę. Nie widać tutaj zapożyczeń, naśladowania ani wzajemnych wpływów. Najciekawsza w tym trzypokoleniowym zestawieniu sztuki jest właśnie rzucająca się w oczy odmienność twórczych temperamentów i indywidualność artystów. 

Aleksandra Olejarz

Ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Sztuk Pięknych w Zespole Szkół Plastycznych w Zielonej Górze oraz sinologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez pół roku w ramach stypendium Instytutu Konfucjusza studiowała w Nanningu (Chiny) na Uniwersytecie Guangxi, a ferie zimowe spędziła w domu rodzinnym poznanej w Chinach studentki z Wietnamu, gdzie napisała – jeszcze niewydaną – książkę dla dzieci. Obecnie mieszka w Walii i planuje co roku przeprowadzać się do innego kraju.

Interpretacja albumu Venus Doom fińskiego zespołu melalowego HIM, cienkopisy i tusz

Maluje i rysuje na wszystkich dostępnych powierzchniach – deskach ze starych mebli, starych dokumentach, kartonach podwędzonych z supermarketu, a nawet kopercie po zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej, badaniu wymaganym, żeby uzyskać prawo pobytu w Chińskiej Republice Ludowej. Dzięki temu jej prace zyskują dodatkowy kontekst oraz charakter notatek z podróży. Przy okazji oszczędzane są cenne lasy. Wykorzystuje też szeroki wachlarz technik – farby olejne i akrylowe, akwarele, tusze, cienkopisy i mazaki, kredki, ołówek. Zajmuje się również fotografią cyfrową.

MS Finlandia, cienkopisy i tusz 

Najstarsze przedstawione prace pochodzą z okresu, kiedy studiowała w Poznaniu. Możemy też zobaczyć prace z Chin oraz inspirowane pobytem w Wietnamie, jak również te powstałe po przeprowadzce do Wielkiej Brytanii.

 Propozycja ilustracji do bajki, cienkopisy, tusz i kredki

Inspiracje Aleksandry swój początek biorą we wszystkim, czego doświadcza. I tak przeszłość przeplata się z wizjami przyszłości, mit z prawdziwymi zdarzeniami, realizm z symbolizmem i dźwięk z obrazem, poezja z grafiką i malarstwo z prozą; kultura miesza się z kulturą, a prawda z mirażem. 
Smoczy owoc, cienkopisy

Talent plastyczny i fotograficzny Aleksandry, to po trosze geny i pasje ojca, ale też babci Marii Teresy Olejarz, która wiele czasu poświęciła na edukację plastyczną wnuczki we wczesnym dzieciństwie, by dopiero na emeryturze rozwinąć swój własny talent.

Lśniąca Perła, studentka sinologii z Wietnamu, piórko, tusze i akwarele
Pani Ola wybrała do wystawy i opatrzyła komentarzem wszystkie zdjęcia wykonane przez tatę.

Maria Teresa Olejarz

Mieszka w Żaganiu. Malarstwa uczyła się w Grupie Artystycznej Uniwersytetu Trzeciego Wieku pod kierunkiem instruktorki, żagańskiej artystki, Grażyny Kulej-Zwiernik. Tworzy z potrzeby serca, dla siebie i dla znajomych. 

Obraz na płótnie

Swoje prace kilkakrotnie prezentowała na wystawach zbiorowych sekcji plastycznej UTW oraz na wystawie indywidualnej w naszej Bibliotece. Ekspozycja obejmuje prace z kilku okresów twórczości, o różnej tematyce, wykonane wieloma technikami. Swoich sił próbowała również w dziedzinie fotografii.

Obraz na płótnie

Jako babcia Aleksandry, śmiało może sobie przypisać niemały wkład własny w rozwój jej talentu plastycznego już od wczesnego dzieciństwa.

Obraz na płótnie

Niektóre obrazy prezentowane na wystawie indywidualnej w Bibliotece Varia można zobaczyć na naszym blogu TUTAJ

Wojciech Olejarz

Urodził się w Żaganiu, ale sercem czuje się Góralem Pienińskim, bowiem w Sromowcach Wyżnych spędził najpiękniejsze lata dzieciństwa. Obecnie jest nauczycielem wychowania fizycznego w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym im. Janusza Korczaka w Żaganiu. Ma wiele zainteresowań. 


Od dzieciństwa interesował się sportem, i muzyką, grał najpierw na gitarze basowej, a na studiach zamienił ją na perkusję. Na studiach też zajął się teatrem. Pomagając bratu opanował sztukę muzycznej oprawy spektakli oraz realizacji oświetlenia scenicznego. Zainteresowanie teatrem przeniósł na fotografię.
Studiował Pedagogikę Kulturalno-Oświatową w zielonogórskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej, a po kilku latach ukończył studia magisterskie Animacji Spoleczno-Kulturalnej na Uniwersytecie Zielonogórskim.


Pracując w Regionalnym Centrum Animacji Kultury, jako gł. spec. ds. dok. video i w zielonogórskich agencjach telewizyjnych  zafascynował się pracą z kamerą. Przez kilka lat realizował reportaże dla TVP, RTL7,  POLSAT-u, Telewizji Kablowych w Zielonej Górze i Gorzowie, ale przede wszystkim zajmował się dokumentowaniem imprez i realizacją programów kulturalnych z regionu.


Po kilku latach życia w Zielonej Górze powrócił do rodzinnego Żagania, gdzie podjął pracę pedagogiczną, jako wychowawca w internacie Zespołu Szkół Tekstylno-Handlowych. Dzięki ojcu zaangażował się w działania na rzecz aktywnej sportowo żagańskiej młodzieży, co sprawiło, że dojrzał do spełnienia swojego marzenia nastolatka by zostać wuefistą. Podjął kolejne studia podyplomowe. Będąc już tytułowanym animatorem kultury i oligofrenopedagogiem z dyplomami Uniwersytetu Zielonogórskiego ukończył studia z zakresu wychowania fizycznego. Jako nauczyciel w-f w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Żaganiu pomaga młodym sportowcom zdobywać medale i puchary na arenach wojewódzkich i krajowych, a także międzynarodowych. W tym roku jego uczeń na Światowych Igrzyskach Olimpiad Specjalnych w Abudhabi zdobył brązowy medal w biegu na 1500 m.


Wojciech Olejarz od 10 lat stoi na czele Żagańskiego Stowarzyszenia Uśmiech Dziecka działającego przy SOSW. Po powrocie do Żagania znalazł sobie miejsce w świecie muzyki, bowiem śpiewa w żagańskim chórze Octava od początku jego istnienia. Aparat fotograficzny towarzyszy mu cały czas. Obecnie współpracuje jako dziennikarz z Polska Press Gazeta Lubuska.

Bez względu na wszystko, za największą dumę i osiągnięcie życiowe Wojciech Olejarz uważa swoją córkę Aleksandrę.

Ciekawy i obszerny artykuł o Wojciechu Olejarzu można przeczytać TUTAJ


poniedziałek, 13 maja 2019

Przegląd Pasji Twórczych Bibliotekarzy 19. Wystawa Krajowa

W piątek, 10 maja 2019 r. wzięłyśmy udział w uroczystym otwarciu 19. Wystawy Krajowej Przegląd Pasji Twórczych Bibliotekarzy organizowanej przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Żarach.

A oto fotka pracy wykonanej przez naszą Koleżankę z Oddziału dla Dzieci i Młodzieży, Bożenkę Maksymowicz: