Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

23 kwietnia - Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich 

Promocja komiksu Jak niedźwiedź Wojtek został polskim żołnierzem

W Żaganiu, na Placu Słowiańskim, od 5 lat stoi pomnik niedźwiedzia trzymającego w łapach kulę. To Wojtek. Niedźwiedź, który został żołnierzem 2. Korpusu Polskiego i przeszedł szlak bojowy aż do Monte Cassino. Z okazji 5. rocznicy odsłonięcia pomnika odbyło się w mieście szereg uroczystości. Promocja komiksu o tym Jak niedźwiedź Wojtek został polskim żołnierzem była ostatnim punktem programu.

Spotkanie poprowadziły autorki: pani Wioletta Sosnowska i Angela Riccomi. Kilka słów o swojej pracy nad komiksem powiedziała również autorka rysunków, Anna Jurga. W promocji udział wzięła również Lady Brigit McEwan z naszego partnerskiego miasta Duns w Szkocji, która wczoraj również została uhonorowana przez Burmistrza Daniela Marchewkę oraz Przewodniczącą Rady Miasta Wandę Winczaruk tytułem Honorowego Ambasadora Żagania. Nam opowiedziała jak bardzo niedźwiedź Wojtek jest lubiany przez mieszkańców jej miasta i że przy jego pomniku (kopii tego w Żaganiu) zawsze są białe i czerwone róże. Cieszymy się, ze mogliśmy gościć tak wspaniałe osoby i promować u siebie książkę o tym szczególnym polskim żołnierzu, niedźwiedziu Wojtku. 

Spotkanie bardzo udane, a uczestnicy zostali obdarowani komiksami z autografami autorek. Dziękujemy bardzo :-)

Promocji towarzyszyła wystawa w holu przed Biblioteką.

Mistrz przygody i dobrej zabawy w Bibliotece - Paweł Wakuła

  

    

     Humor i świetna zabawa gościły w Miejskiej Bibliotece Publicznej 3 października. Sprawcą tego wydarzenia był rysownik, ilustrator, autor książek dla dzieci  - Paweł Wakuła, zaproszony w ramach spotkań z młodymi czytelnikami „Z książką na walizkach”

    Paweł Wakuła opisał uczniom humorystyczne przygody i problemy leśniczego Piątka. Swoje opowieści urozmaicał rysując przygody związane z bohaterami książek. Dzieci poznały mnóstwo zwierząt mówiących ludzkim głosem. Pisarz poruszył bardzo ważny temat, związany z ekologią i zaśmiecaniem lasu.

     Na zakończenie spotkania autor podpisywał egzemplarze książek nie tylko z dedykacją słowną ale również graficzną, czyli zabawnymi rysunkami. 

                                                                                   Alicja Ptasińska

Tarantula, Klops, Herkules, Pompon i ich twórczyni

   16 września Oddział dla Dzieci i Młodzieży gościł pisarkę i ilustratorkę Joannę Olech. Autorka z zawodu jest grafikiem. Za ilustracje do książek dla dzieci i młodzieży otrzymała wiele prestiżowych nagród. Pierwszą napisaną powieścią była Dynastia Miziołków, która otrzymała w 1995 r. Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego i jak sama stwierdziła, to książka najbliższa jej sercu, bo odzwierciedla jej własną rodzinę. Pisarka stworzyła wiele zabawnych i sympatycznych postaci książkowych. Podczas spotkania przeczytała  fragmenty swoich książek. Teksty były tak wesołe, że wszystkie dzieci reagowały na nie śmiechem. Pani Joanna po mistrzowsku potrafiła nawiązać z dziećmi kontakt. Uczestnicy aktywnie brali udział w rebusach, zagadkach, śmiało odpowiadali na zadawane przez nią pytania. Spotkanie było atrakcyjne i naprawdę udane.

                                                                                                                                Alicja Ptasińska

Książki w księgozbiorze Biblioteki, które tworzyła, współtworzyła lub ilustrowała Joanna Olech:

Czytam sobie
Dynastia Miziołków
Jak przeklinać: poradnik dla dzieci
Jak robić przekręty
Kiedy byłem mały. Kiedy byłam mała
Poczytaj mi mamo jeszcze raz
Tadek i spółka
Tytus - superpies
Tytus w cyrku

Zapraszamy do wypożyczania w Oddziale dla Dzieci i Młodzieży :-)

Charles Perrault

     310 lat temu, 16 maja 1703 r. zmarł autor znanych wszystkim baśni,  Charles Perrault. Urodził się w Paryżu 12 stycznia 1628 r. w bogatej rodzinie arystokratycznej. Ukończył studia prawnicze i podobnie jak ojciec i starsi bracia rozpoczął karierę w różnych służbach rządowych. 

     Pod koniec lat 60. XVII w. Charles Perrault napisał kilka utworów okolicznościowych związanych z życiem dworu króla Ludwika XIV. W roku 1674 opublikował rozprawę Krytyka opery, w której opowiedział się po stronie kultury mu współczesnej, zwracającej się ku językom ojczystym, a która, wg niego, jakościowo w niczym nie ustępowała kulturze antycznej. W 1671 r. wstąpił do Akademii Francuskiej i kontynuował swoją debatę ze zwolennikami klasycznych kanonów kultury. W dziele Wiek Ludwika Wielkiego (1687) pisał o wyższości literatury francuskiej nad antyczną, natomiast w Porównaniach starożytnych z nowożytnymi (1688-1697) dorobek kultury francuskiej uznał za równie wielki jak kultury antycznej.

    Na początku lat 90. Charles Perrault nie mógł już piastować wysokich stanowisk i poświęcił się życiu rodzinnemu i pisaniu. W roku 1697 opublikował zbiorek baśni znanych jako Bajki Babci Gąski, a które sam nazywał Opowieściami o przeszłości z morałami. Najbardziej znane z nich to Kopciuszek, Czerwony Kapturek, Śpiąca Królewna, Tomcio Paluch, Kot w butach.

    Oparte na motywach ludowych baśnie Perrault'a były pełne okrucieństwa. Pisane dla francuskich salonów, do dzieci docierały w wersjach skróconych. Na dworze króla autor przedstawił je jako dzieło swojego syna, sobie pozostawiając tylko kończące je wersy moralizatorskie. Te, napisane u schyłku życia opowiastki, dały początek gatunkowi literackiemu, któremu ze szczególnym upodobaniem oddawali się szlachetnie urodzeni. Zmarł w Paryżu i tam został pochowany. 

   O innych baśniach, baśniopisarzach, ich twórczości i życiorysach można przeczytać oraz rozwiązać ciekawe zagadki i zadania tutaj

Czerwony Kapturek na ilustracji autorstwa George'a Fredericka Wattsa

(Źródła:  http://eszkola.pl/jezyk-polski/charles-perrault-3174.html  ;  ilustracje -  http://pl.wikipedia.org  ;   http://basnie.republika.pl/index.htm) 

Jest takie muzeum - Muzeum Ilustracji Książkowej

Ilustracja przedstawiająca widok Krakowa w Kronice Świata Hartmanna Schedla, Norymberga 1493

W 2011 r. w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Zielonej Górze otwarto Muzeum Ilustracji Książkowej, w którym prezentowana jest unikatowa, największa w kraju kolekcja oryginalnych projektów ilustracji książkowej  wybitnych współczesnych polskich artystów takich jak: Jan Marcin Szancer, Zbigniew Rychlicki, Józef Wilkoń czy Olga Siemaszko. Ponieważ w WiMBP zgromadzono cenne zbiory książkowe, w tym rękopisy, inkunabuły i starodruki,  na wystawie prezentowane  są nie tylko ilustracje, ale również piękne, ciekawie zdobione stare oprawy, złocone grzbiety, brzegi książek oraz ekslibrisy i superekslibrisy. W Muzeum, poprzez prezentację kodeksów rękopiśmiennych i drukowanych, starych czasopism, zabytkowej kartografii i  notacji muzycznych, pokazano jak na przestrzeni wieków zmieniał się sposób zdobienia i ilustrowania książek, a tym samym i rozwój technik graficznych. 

Pięknie zdobiony rękopiśmienny antyfonarz (zbiór spiewów mszalnych) z XVIII w., który  w czasie II wojny światowej wypożyczony został do obozu jenieckiego stalag VIII C w Żaganiu, gdzie umożliwiał jeńcom udział w praktykach religijnych.

Na wystawie można podziwiać średniowieczną sztukę iluminacji książkowej stosowaną w rękopisach oraz postinkunabuły, w których iluminację połączono w tekstem drukowanym.  Drzeworyt,  jako najstarszą technikę ilustracyjną prezentuje norymberski inkunabuł Kronika Świata Hartmanna Schedla z roku 1493.  Dzieło zawiera 1809 obrazków odbitych z 645 drewnianych klocków. Oprócz drzeworytu prezentowane są na wystawie zabytkowe zbiory, w których na przestrzeni wieków zastosowano również inne metody reprodukcji, takie jak: miedzioryt, staloryt, litografia, drzeworyt sztorcowy.  W Muzeum można obejrzeć także wykonaną techniką drzeworytu, mapę przedstawiającą Polskę w roku 1544 (zaznaczono na niej góry, rzeki, lasy, jeziora i 24 miasta) znajdującą się w dziele Sebastiana Münstera Cosmographia. Na wystawie nie brakło oczywiście takich dzieł polskich jak Stara Baśń Józefa Ignacego Kraszewskiego z 1879 r., Lilla Weneda Juliusza Słowackiego z 1883 r. oraz Pana Tadeusza Adama Mickiewicza z 1889 r. ilustrowanych przez mistrza drzeworytu sztorcowego Michała Andriollego.

Ręcznie kolorowany staloryt pochodzący z Księgi świata z połowy XIX wieku zawierającej wiadomości z zakresu nauk przyrodniczych, historii, biografii wybitnych postaci, odkryć, wynalazków i inne.

Muzeum Ilustracji Książkowej powstało z przekształcenia utworzonego w roku 1977 Muzeum Książki Środkowego Nadodrza i zorganizowanej w jego strukturze w 1980 roku Galerii Polskiej Ilustracji Książkowej. Zgromadzenie niezwykle cennych eksponatów książkowych spowodowało, że już w roku 1978, zbiory zielonogórskiej WiMBP zakwalifikowane zostały do Narodowego Zasobu Bibliotecznego. 

Nie da się wymienić wszystkich choćby największych dzieł o wielkiej wartości historycznej zgromadzonych w zielonogórskiej bibliotece wojewódzkiej. Byłby to bowiem bardzo długi post.  Eksponowaną część zbiorów i sposób ich prezentacji w Muzeum Ilustracji Książkowej szczegółowo opisuje Alicja Lipińska tutaj.  

Na wirtualny spacer po Muzeum Ilustracji Książkowej WiMBP zaprasza tutaj.  Klikając na krzyżyki umieszczone w czerwonych kółkach przyjrzymy się dokładniej wyeksponowanym zbiorom, a pod literką „i” ukrywają się podstawowe informacje o nich. Polecam i zapraszam :-)

   

(Źródła: Alicja Lipińska, Muzeum Ilustracji Książkowej w:  http://bibliotekarzlubuski.pl  ; Grzegorz Chmielewski, Skarby kultury  europejskiej i narodowej w zbiorach Zielonogórskiej Książnicy w: „Pionierzy” 1999 nr 1, s. 20-21 ; Scholastyka Dokowicz, Zielonogórska Książnica – 50 lat działalności w: „Bibliotekarz Lubuski” 1997 nr 2, s. 1-5 ; ilustracje i opisy pobrano ze strony WiMBP w Zielonej Górze:  http://www.wimbp.zgora.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=2671&Itemid=246 )

Jan Marcin Szancer

     "Szła tak blisko Koszałka-Opałka, że go trąciła jej lniana szatka, ciepłym tchem wiatru owinięta, i tuż przy nim zapachniały fiołki, przytulone ruwnianką do jej jasnych włosów. Ale uczony kronikarz tak był zajęty obliczaniem: jak, kiedy i którędy wiosna ma przybyć na świat, że zgoła jej przyjścia nie widział. Pociągnął tylko długim nosem woń słodką, ulotną, i pochylony nad swą wielką księgą, pilnie zapisywał to wszystko, co mu z rachunku wypadło. Z rachunku wypadło mu to, że wiosna wcale na świat już nie przyjdzie. Że drogę zgubiła, za morzem została i do tej krainy nie trafi." (Maria Konopnicka, O krasnoludkach i sierotce Marysi, Poznań: GMP 1984, s. 32)

     No cóż, wszyscy wyglądamy wiosny i przewidujemy, że po tej długiej zimie, tak szybko nastąpi lato, iż bardzo możliwe, że podobnie jak Koszałek-Opałek, w swoim codziennym zabieganiu nie zdążymy jej zauważyć. 

     

     Ale to nie wiosna będzie bohaterką tego postu, tylko Jan Marcin Szancer (12.11.1902 - 21.03.1973) - człowiek wielu profesji: malarz, grafik, rysownik,  znakomity ilustrator książek dla dzieci, scenograf teatralny, filmowy i telewizyjny, aktor, pedagog, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, kierownik artystyczny Państwowego Instytutu Wydawniczego, pierwszy szef artystyczny Telewizji Polskiej, współtwórca tygodników dla dzieci: "Przygoda" i "Świerszczyk", znawca teatru, muzyki i literatury. Przyjaciel i współpracownik Jana Brzechwy. 

   Ilustracje Jana Marcina Szancera towarzyszyły nam często w dzieciństwie. Bawiły, uczyły, pomagały budować wizje zaczarowanego świata bajek i wierszy,  bowiem jest on autorem ilustracji ponad 240 książek m. in.:

- Akademia Pana Kleksa,
- Pinokio,
- O krasnoludkach i sierotce Marysi,
- Brzechwa dzieciom,
- Lokomotywa,
- Dziadek do orzechów,
- Baśnie Hans'a Christian'a Andersen'a.

     Ilustrował również książki dla dorosłych: bajki i satyry Ignacego Krasickiego, Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, Trylogię Henryka Sienkiewicza oraz książki Edmunda Amicisa, Carlo Collodiego, Cervantesa, Haška, Aleksandra Puszkina, Jonathan'a Swifta, Mark'a Twaina. Kiedy w maju 1945 r. ukazał się pierwszy numer czasopisma dla dzieci "Świerszczyk" był jego kierownikiem artystycznym i twórcą ilustracji na okładkach. Współpracował również z czasopismem dla młodzieży "Płomyk". Od roku 1944 oznaczał swoje ilustracje sygnaturą jms.

         

Jan Marcin Szancer prezentował swoje prace na wystawach krajowych i poza granicami. Otrzymywał za nie wiele nagród. Był jednym z najpopularniejszych i najbardziej lubianych ilustratorów książkowych. Oryginały jego prac znajdują się w zbiorach kilku muzeów w Polsce, w tym również w Muzeum Ilustracji Książkowej przy Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Zielonej Górze. Więcej informacji o artyście oraz inne jego prace m. in. pocztówki, plakaty i ekslibrisy zamieścił na poświęconej mu stronie kolekcjoner jego dzieł Bogdan Koleszyński  tutaj. 

(Źródła: http://www.culture.pl ; http://www.mapakultury.pl/art,pl,mapa-kultury,455.html ; http://www.szancer.pl/ ; ilustracje pochodzą z ksiażek: Janina Porazińska, Za górami... za lasami... polskie baśnie ludowe, Poznań  1991 ; Maria Konopnicka, O krasnoludkach i sierotce Marysi, Poznań: GMP 1994 ; O zapiecku, złotej rybce i pieknej księzniczce oraz inne baśnie wielkopolskie,  Poznań:  Wydawnictwo Poznańskie  1984)

Lori Preusch i jej świat

 

Lori Preusch to amerykańska ilustratorka książek dla dzieci. Jej twórczosć przedstawia świat nieograniczonej wyobraźni dziecięcej. Każdy obraz Lori Preusch powstaje z marzeń, wizji, planowanej ucieczki do wewnętrznego świata  dziecka. Dotykają emocji obserwatora i przywołują z pamięci świat, w którym wszystko jest możliwe. 

 (Źródło: http://www.borsini-burr.com)